May 04
2008દર્દ નો એવો ગજબ એહસાસ છે
Filed Under (કાંક્ષિત મુનશી "શફક") by admin on 04-05-2008
Tagged Under : dhabkar, dhabkar kavita, dhabkar poem, dhabkar poetry, dhabkar poetry.gujarati poetry, dhabkar sur shabad ne sathware, dhabkar.com, gujarati
દર્દ નો એવો ગજબ એહસાસ છે,
હું રડું છું, ને મારી આંખે પ્યાસ છે.
બારે માસે એ નું એ ક્યાં ચાલશે?
માની લઇએ સુખ તણો અવકાશ છે.
હું ગઝલ લખું ને મન ધ્રૂસ્કે ચઢે!
કેવા શુકન ! કેવો રૂડો આગાઝ છે !
લાગણીના સુર્યની ખિલ્લી ઊડે !
વાદળામાં કેટલો વિશ્વાસ છે !!!
ભર બપ્પોરે આંગણે ખટકો મળે,
બારણે માણસ નહી એક આસ છે.
એની સામે હું સતત નમતો રહ્યો ,
ભવ્યતા છે કે ફકત આભાસ છે!
હર ગઝલમાં વાત તારી, પણ તું નહી,
કેવો “શફક” બેસાડ્યો તેં પ્રાસ છે !
કાંક્ષિત મુનશી “શફક”
એની સામે હું સતત નમતો રહ્યો ,
ભવ્યતા છે કે ફકત આભાસ છે!
લાગણીના સુર્યની ખિલ્લી ઊડે !
વાદળામાં કેટલો વિશ્વાસ છે !!!
વાહ
[Reply]
એની સામે હું સતત નમતો રહ્યો ,
ભવ્યતા છે કે ફકત આભાસ છે!
લાગણીના સુર્યની ખિલ્લી ઊડે !
વાદળામાં કેટલો વિશ્વાસ છે !!!
[Reply]
સારું લખો છો થોડી છંદમાં મહેનતની જરૂર છે
[Reply]
” gazal lakhu ne man dhruske chade keva sukan ne pachho RUDO aagaz ” !!! ” har gazal ma vat tari pan tu nahi ” maja chhe dost…jalso padyo bhai.
[Reply]
ભર બપ્પોરે આંગણે ખટકો મળે,
બારણે માણસ નહી એક આસ છે.
એની સામે હું સતત નમતો રહ્યો ,
ભવ્યતા છે કે ફકત આભાસ છે!
[Reply]
“kevo besdyo te prass che”
bhai cheli pakti khyb j gami
[Reply]
ભર બપ્પોરે આંગણે ખટકો મળે,
બારણે માણસ નહી એક આસ છે.
ખુબ જ શુન્દર…………….
[Reply]